Meşgul Sinyali | Dijital Pazarlama | Sosyal Medya | Viral Pazarlama | Online İtibar Yönetimi

Düşünelim, Cüneyt Özdemir gibi işinde iyi bir gazeteci, acaba elindeki materyallerden hangilerini “promote” etmek ister? Öncelikle kendini. Yani kişisel olarak Cüneyt Özdemir markasını konumlamak ister. İkinci olarak mesela dipnot.tv olsun, biliyorsunuzdur eminim, dipnot.tv Özdemir’e ait bir haber sitesi.

Haftasonu ve Zafer Bayramı tatilinden sonra ilk yazımın biraz daha yumuşak birşey olmasını istedim. Sizi teorilerle sıkmak yerine, en iyi sosyal medya kaynaklarının Facebook fan sayfaları ve Twitter hesaplarını incelemek iyi olabilir diye düşünüyorum.
Yorum yapmayacağım, ancak benim atladıklarım varsa, lütfen yorum bölümüne siz de bildiğiniz kaynakları yazın ki, bu sayede burada Türkçe bir sosyal medya kaynak listesi çıkarmış olalım. Benim atlayacağım iyi kaynaklar da olacaktır.

Twitter’da kullanıcılarını kendine bağlamak için Facebook’un seçtiği yöntemi uyguladı. Twitter Tales isimli yeni bölümünde Twitter, kullanıcılarının Twitter ile ilgili hikayelerini yayınlamaya başladı.

Facebook kullanıcılarının, Facebook sayesinde yaşadıklarını anlattıkları ve bu sayede diğer kullanıcılara da ilham verebilecek olan hikayelerini yayınladığı Stories, şimdi de Twitter’da Tales halini aldı.

Dövüş Kulübü, Benjamin Button’ın Tuhaf Hikayesi gibi filmlerden tanıdığımız yönetmen David Fincher’ın çektiği ve Facebook’un kurucusu Mark Zuckerberg’in hikayesini anlatan film, yayınlanan fragmanları ile çoktan karanlık bir film olduğunu ve Zuckerberg’in kötü yanlarını göstermeyi başardı gibi. Daha fazla ne söylenir bilmiyorum filmi izlemeden önce, ancak fragmanını tekrar izlemekte fayda var.

Hepinizin bildiği gibi dünyanın en çok ziyaret edilen 11. sitesi olan Twitter, kullanıcıların twit (tweet) diye adlandırılan 140 karakterlik mesajlarını takipçileriyle paylaşmasına olanak veren bir sosyal ağ sitesi. Nisan 2007’de kendi bünyesinde çalışmaya başlayan Twitter, o günden bugüne pek çok kere yeni şeyler deneyen, hâlihazırda gelir modelini tam da oturtamayan, ancak kullanıcıların dilinden düşmeyen bir paylaşım ağı oldu.

Bu yazı Peggy Orenstein tarafından yazılmış ve 30 Temmuz 2010 tarihinde New York Times gazetesinde yayınlanmıştır.
Fiilen, Twitter, sahne makyajını kalıcı hale getiren ve sadece insanın genelini ve özelini ayıran çizgileri değil aynı zamanda insanın özüyle yapaylığı arasındaki çizgileri de flulaştıran bir araçtır. Eğer bir zamanlar tüm dünya sahne imişse, şimdi bir reality show: hepimiz vesikalık pozlar veren, ancak kameradan haberi olmayan aktörleriz.

Meşgul Sinyali, abone olan okuyucularına gönderdiği ilk e-bülten’e bir de sürpriz olarak hazırladığı e-kitabı ekledi. Yeni Medya’nın Felsefesi, Dijital Pazarlama ve Sosyal Medya’ya dair makaleleri birleştirdiğim bu kitap, 3 kitaplık serinin başlangıcı olacak.
Son zamanlarda yeterince içerik giremedik, biliyorum. ancak e-bülten’e hazırlanıyorduk o dönemde. E-bültenimize hala abone olmadıysanız burayı tıklayın. Gönderdiğimiz ilk e-bülteni görmek için de burayı tıklayın.

Online itibar yönetim pastasının en büyük dilimlerinden birini SEM’in (Search Engine Marketing) oluşturduğunu biliyor muydunuz?

Arama motorlarının, itibar yönetimi ile ne alakası var? demeyin. Bir senaryo üzerinden gidelim.

Benim bir kedim var, Mia, kendisi benim hayatımda çok önemli bir yeri olan ve çok değer verdiğim bir varlık. Biraz kaprisli olduğu için her kedi mamasını yemiyor ve ben ona uygun bir kedi maması arayışındayım. Televizyonda “Whiskas” reklamlarını görüyorum ve “Acaba Whiskas’ın çeşitleri neler?” diye merak edip çoğu tüketicinin…