Meşgul Sinyali | Dijital Pazarlama | Sosyal Medya | Viral Pazarlama | Online İtibar Yönetimi

Yeni Medya olarak bilinen ve artık çok geniş bir kesim tarafından uzun süredir bilinçli bir şekilde kullanılann bu mecra, kurumsal anlamda kendini ne kadar gösteriyor? Bazı uygulamalara giden ve sosyal medya politikası adı altında sınırlamalar ve yasa(k)lar getiren interaktif, yeni nesil kurumlar; kurumsal yapısını tamamlamak için çalışanlarına da artık gerekli yaptırımları beyan ediyor. Bazı kurumlar; çalışanlarını bir yerden sonra mesai saatleri dışında dahi olsa, her dakika potansiyel firma temsilcisi ve sosyal varlık olarak “çalışan” oldukları konusu kabullendirilebiliyor. Bu kabulleniş sonrasında “çalışan”lar bu ünvana uygun davranışlar sergiliyor ve sosyal medya planlamasına “alaylı” kadrosundan destek olacak yapıya giriyor.

Diğer yandan insanlar “çalışan” pozisyonundayken, artık yasaları yasak olarak algılıyor ve kendi hak ve özgürlüklerini bir kenara itebilecek duruma gelseler dahi; çalıştıkları firmanın markasını yüceltmek için maruz kaldıkları birçok yönlendirmeyi dış faktörden saymıyorlar.

Markalar çalışanlarını seçerken tabii ki belli başlı kriterlere uygun olarak işe alım yapmakta ve bu durum paralelinde birlikte çalışmaktadır. Ancak, aynı parallellikte de çalışanların firma markasına olan bağı da zamanla perçinlenmekte, otomatik olarak gizli kimliğe bürünerek, marka bilinilirliği ve sosyal medyadaki varoluşu için efor sarfetmektedir. Bu karşılıklı referans ve fayda ilişkisi aslında firma olarak bir bütünlüğün sağlandığını göstermektedir. Ancak işin negatif yanından bakacak olursak; bir yerden sonra bu bütünlük firmanın uyguladığı politika çerçevesinde mi yapılmaktadır? Yani, bir çalışan başka bir gizli kimlikle yine markayı zedeleyici ithamlarda da bulunabilir mi? Sonuçta bir tuş ile milyonlar kazanabilecek bir devirde, samimiyet ve resmiyet oranı işveren tarafından ayarlanacaktır. İşte burada da sosyal medyanın “sosyallik” kısmı ön plana çıkar.

Sosyal medya, bir firmanın kendini tanıtma ve pazarlamada kullandığı bir medium-ortamdır. Online branding ve  internet üzerinden marka bilinirliği de sosyal medyada yer alarak, bize çok sağlam veriler – analizler iletir. Ancak sosyal medya aynı zamanda, bu sosyallikte kendine “bireysel” olarak yer edinmiş sosyal valık olan insana; çalışan kimliğinden sıyrılarak “self branding” konusunda ne açıdan ve derecede istiyorsa, marka – kariyer – birey gelişimi çerçevesinde fırsatlar verir. Çalışan; kendini “individual – birey” olarak tanıtırken, kurumsal yapının bir parçası olarak da diğer yanda durabilir. Kurum, firma ya da marka ise; çalışan üzerinden uyguladığı politika ile başarılı sonuçlar getirirse toplamda 3 ana kanaldan marka konusunda getiriler sağlar:

• Kurumsal olarak sosyal medya kanallarından
• Kurumsal olarak geleneksel medya kanallarından
• Bireysellik – çalışanlar üzerinden sosyal medya kanallarından

Blogging ve Sosyal Medya Politikası ile Geleneksel Medya

Özellikle Halkla ilişkiler firmalarında itibar yönetimi esas alınarak uygulanan politikalara artık sosyal medya ortamlarının da eklenmesi ile, geleneksel medyaya destek veren bir sanal bağlam oluşmuştur. Bu medya aracı, teknolojinin ilerlemesiyle ana akım medya aracına dönüşebileceği gibi; geleneksel medyanın aksine, kontrol altında tutulması konusunda problemler yaşatabilir. Sonuçta firmalar, kurum kimliği imajını korumak ve yükseltmek için uyguladıkları strateji ve politikalara, çalışanlarının uymasını istese de, yazı başında da ilettiğim gibi, gizli katılımcı veya kimliği bilinmeyen bir kullanıcı tarafından da zedelenme ihtimalıi, daha yüksektir. İnternet; geleneksel kanallara göre daha demokratik bir platform olduğundan dolayı, yasak uygulamak ve bunun takibini yapmak, internet dinamiğine aykırı bir durumdur. Teknolojik olarak da günümüzde mümkün olmayan bir yapıdadır. Bu nedenle tüm çalışanlara sosyal medya alaylısı olarak bakmaktansa, kurum içi sosyal medya eğitimine destek vermek tüm firmalarda marka ve itibar yönetimini en üst noktaya taşıyacak bir unsur olacaktır.