Meşgul Sinyali | Dijital Pazarlama | Sosyal Medya | Viral Pazarlama | Online İtibar Yönetimi

Meşgul Sinyali’nin vizyonu, Türk internetinin gelişimi için kullanıcıları, ajansları ve markaları bir araya getirmekti. Ancak bunu yaparken hiçbir şekilde markalara, ajanslara ya da kişilere saldırı halinde olmadık. Aksine, objektif bir şekilde işlemeye çalıştık ele aldığımız konuları.

İlk akla gelen cevap/tepki “Ne demek kontrol edenler? ‘Big Brother’1 mı vardı da bilmiyorduk.” olabilir. Tartışmayı hiç “Amerika bizi izliyor” kıvamına getirmeyeceğim merak etmeyin, benim esas üzerinde duracağım nokta; sosyal medyaya yön verenler sosyal medyanın piyonları mı? Yani gündelik yaşamlarını internete taşıyan ve profesyonel işinin internetle hiç bir alakası olmayan ‘sıradan’ kişiler mi? Yoksa manipülasyonlarla eğip büken, marka/ürün/olgu algısını yeniden şekillendiren biz sosyal medya profesyonelleri mi?

Sosyal medya takibi, nispetle yeni bir konu. Kullanıcıların şirketler/kurumlar/markalar/ürünler ile ilgili konuştukları, markaların dikkatini çekiyor ve bu yüzden de entegre olmaya çalışıyorlar. İnsana odaklı olduğu için de, marka ile müşteri/potansiyel müşteri arasında bir dijital bağ kuruluyor. Bu bağ, pozitif ya da negatif olabiliyor. Sosyal medya takibinin bu konudaki görevi ne? Ne anlama geliyor? Bu konuda, Social Trackers isimli sosyal medya takibi firmasının yönetici ortağı ve genel müdürü Mert Alemdar ile görüştük, detayları aşağıda.

Yani kısa vadede Margaret Thatcher’ın izlediği strateji başarılı olmuş olsa da, uzun vadede doğru konumlanmaya yetmedi ve İngiltere bugün dünya kamuoyunda belki de itlafçı olarak anılacak. Şimdi yazımın en başında verdiğim eşleştirmeleri yerlerine koyun, bakalım ne bulacaksınız.

Günümüzde, aralarından birini seçme şansına sahip olduğumuz, farklılık yaratmak gibi işlevlere sahip olan nesnelerin “kişiselleştirilmiş” hali Sosyal Medya’dır (insanın da nesnesel bir anlamı olduğunu unutmamalı).

Bu nesnesel durum, “elle yoklamanın” mümkün olmadığı bir sanal uzamda, önceliği bireylere değil internet ağının kendisine verir. Bu sayede de gizlenmek isteyen gizlenir, ortaya çıkmak isteyen çıkar. Bu mesele, aynı zamanda her türlü “kimlik” ve “ötekilik” sorununa da çözüm getirmektedir.

Son zamanlarda kapılıp gidilen en büyük yanılgılardan biri bu, “0″ maaliyetle yüzbinlere ulaşma. Keşke böyle bir marketing sistemi olsa, ama maalesef yok. O zaman en verimli nasıl hedeflerimize ulaşırız? O kadar büyük rakamlara ulaşmak gerekir mi? Sosyal mecralarda markamızı konumlandırırken doğru bir şekilde nasıl ilerleriz? Çok büyük bilinirlik kampanyalarında nasıl ilerlemeliyiz? Mecradan mecraya değişiklik gösterebilecek kullanıcı alışkanlıklarını nasıl karşılarız? Viral video’da çok yüksek rakamlara nasıl ulaşılır?

Dijital için harcadıkları paranın ne kadar olduğunu az çok tahmin edebiliyoruz zaten. TV reklamı da ucuz bir şey değil, orası kesin. Gazeteler, dergiler desen hak getire. Neredeyse her üniversite dergisinin en arka sayfasında Türk Telekom reklamları var (46 dergisinde bile var, şaka gibi). İnsan ister istemez hesap yapıyor ve soru soruyor. Reklamlar için harcadıkları onca bütçe yerine, acaba altyapı iyileştirmesine gidilse nasıl olurdu?

Sokaktaki insan, toplumun ayrıcalıklı sınıfının stratasını umursamaz. Burada bahsi geçen toplumun ayrıcalıklı sınıfı, belki de projenin yaratıcı kanadına bir atıftır, bilemiyorum ben de. Ancak aynı sokaktaki insan, bu işlere yöneticileri (yani devleti) de karıştırmaz. Bu da demek oluyor ki, satın alma psikozuna etki eden marka değerleri, ancak sokaktaki insanın bilebileceği şekilde ve sokaktaki insan tarafından değerlendirilir.