Sokaktaki insan, toplumun ayrıcalıklı sınıfının stratasını umursamaz. Burada bahsi geçen toplumun ayrıcalıklı sınıfı, belki de projenin yaratıcı kanadına bir atıftır, bilemiyorum ben de. Ancak aynı sokaktaki insan, bu işlere yöneticileri (yani devleti) de karıştırmaz. Bu da demek oluyor ki, satın alma psikozuna etki eden marka değerleri, ancak sokaktaki insanın bilebileceği şekilde ve sokaktaki insan tarafından değerlendirilir.

Modern zamanda (Sosyal Medya çağında) pazar araçları ile nasıl oynayacağımızı ve bunları nasıl manipüle edeceğimizi anlamak, aslında sosyal ilişkilerin finans ile olan ilişkisini anlamaktan geçer. Burada önemli olan tek mesele, “deneyimi yakalamak”tır.

Kurumsal blog hazırlamak, hatta niche ya da kişisel blog hazırlamak bile çok zor bir iştir. Kurumsal bloglar da bir zaman sonra bu ağır yükün altından kalkmakta zorlanır. Uzun süreli bir okuyucu-blog ilişkisi yaratmak, evlilik gibidir. Kurumsal blog hazırlayarak, müşterinize ya da potansiyel müşterinize (hiç değilse okuyucunuza) söz vermiş olursunuz. Okuyucunuza ısrarlı bir şekilde “orada olduğunuzu” göstermek ve kullanışlı ve özgün bir içerik sağlayacağınız sözünü tutmak aylar alır. Ancak bunu yaptıktan sonra blogunuz takibe alınır ve okuyucular blogunuzu birbirleri ile paylaşır.

Ancak sormak istediğim, madem bütçe düşüktü, ulaşılabilecek insan ve ülke sayısını maksimize etmek adına, dijital bir strateji ile ilerlenebilir miydi, işte onu düşünüyorum. Umarım birileri de bu yazıyı dikkate alacaktır.

Bütün bu iletişim sorunları, banner ile çözülmez! Daha yaratıcı düşünmeli, daha fazla dışarı çıkmalısınız! Tüketici her gün biraz daha doyuyor sıradanlığa ve öyle bir gün geliyor ki, sıradanlık değerli olacak. Çünkü her “yeni” yanında “eski”yi getiriyor. İsmi de her seferinde değişiyor hem “yeni”nin hem “eski”nin.