Meşgul Sinyali | Dijital Pazarlama | Sosyal Medya | Viral Pazarlama | Online İtibar Yönetimi

Bu yazıma iki farklı örnekle başlayacağım;

Çok pahalı bir saati olan bir adam düşünün. Ölüyor. Saatinin pili uranyumdan yapılmış durumda ve saniyenin binde biri hata payıyla zamanı gösteriyor. Adam ölüyor ve saati sonsuza kadar çalışıyor, üstelik adam da ölü kaldığı süre boyunca – sonsuzluk – saati binde bir hata payıyla takip ediyor.

Düşünelim, Cüneyt Özdemir gibi işinde iyi bir gazeteci, acaba elindeki materyallerden hangilerini “promote” etmek ister? Öncelikle kendini. Yani kişisel olarak Cüneyt Özdemir markasını konumlamak ister. İkinci olarak mesela dipnot.tv olsun, biliyorsunuzdur eminim, dipnot.tv Özdemir’e ait bir haber sitesi.

Teknolojik olanaklar yokken şöyle deniyordu: Amaç araçları haklı gösterir. Bugün artık amacımız olmadığı için, şöyle diyoruz: Araçlar amacı haklı gösterir.
Ne biri, ne de ötekisi genelgeçer/toplumsal ahlaka aykırı.
Kesinlikle ahlaka aykırı olan, ikisi arasında çelişki bulunmaması: Amaçlar ve araçlar artık birbirlerine aldırış etmiyorlar. Kısacası artık aynı düzende değiller.

Geçenlerde başlığı-lazım-değil bir yazı yazdıktan sonra birçok tartışmaya sebep gösterilmiştim ve çok şaşırdığım bir şekilde yalnız da bırakılmadım. Bir yandan tüm destek verenlere teşekkür ederken, diğer yandan da “siyaseten yanlış” olmayı düşündüm. Bahsetmeye çalıştığım şey yanlış sosyal medya stratejisinin zararlarıydı. Fark ettim/hatırladım ki olumsuz/kötü örneklemeler, bir yandan tartışmaları yanında getirirken, rekabet konusunu da kurcalıyor ve örneklemeyi yapan insanı da (bu durumda beni) siyaseten yanlış bir konuma sokabiliyor.

Çok yazdım ve sildim aslında, buraya hazırladığım sunumla ilgili bir açıklama yapmak için, ancak sanırım en doğrusu bir şey yazmamak olacak.
Scribd’e de yüklenmiş ve PDF olarak indirebileceğiniz bu sunumda, sosyal medya ve dijital pazarlama adına stratejistlik yapmak için sahip olmanız gereken yetenek setini açıklamaya çalıştım. İngilizce hazırladım, Türkçesi de yakında geliyor olacak.

Bu yazı için yazdığım başlık kesinlikle bir aldatmaca değildir!
Bu yazı için yazdığım başlık ülkemizde firmaların sosyal medyadan korkmalarının başlıca sebeplerini anlatmaya çalışmak için izlediğim bir “ayartma” stratejisidir. Firmaların sosyal medya ajanslarına güvenmemesi, sosyal medyadan korkması ve bu konuda bütçe ayırmamalarının belki de yegane sebebi, izlenen yanlış stratejilerdir.

İnternet kitleler tarafından kullanılmaya başlamadan önce, kitle iletişim araçlarının gönderdiği mesajlara “maruz kalan” insanlar, internet ile birlikte o mesajlara nasıl cevap vereceklerini öğrendiler ve cevap vermeye başladılar. Yakın zamanda ise kullanıcılar her geçen gün daha da bilinçlendikleri için, o mesajları kendileri yaratır oldular. Yani bilginin üretimi misyonu, bu sefer de kullanıcıya geçmiş oldu. Durum böyleyken de, kurumlar tarafından üretilen mesajlar anlam kaybetmeye başladı. Çünkü o mesajı kullanıcının kendisi de üretebilirdi.

Sanırım üzerinde en çok düşünüp, en çok yazıp bozduğum yazı bu yazıdır. Çünkü bu yazıdaki düşüncelerin başlangıcı bundan 3 ay öncesine dayanıyor. Anlatayım bilmeyenler için (kaldı mı?);
19 Haziran günü yapılan “Internet’te Sansüre Karşı Ortak Platform” isimli toplantıya ben de katılmıştım Meşgul Sinyali adına (ancak daha sonra şahsım adına katıldığımı belirtmek zorunda kaldım, çünkü Meşgul Sinyali yazarları anlaşılan benimle aynı düşünceler içinde değillermiş). O toplantıda bahsettiklerimi “Kavgam” isimli yazımda görebilirsiniz.